Erbij horen, meedoen. Museum van de Geest gelooft in een samenleving waarin iedereen gezien en gehoord wordt. Vanuit die visie bieden wij werkervaringsplaatsen aan mensen die zijn uitgevallen en weer willen re-integreren. Anthonet Baijense (37) re-integreert op de afdeling marketing en communicatie. “Ik kom helemaal tot bloei! Dit is een mensgericht museum waar ik mijn zelfvertrouwen weer opbouw.”
Hoe ben je hier terecht gekomen?
“In mijn zoektocht naar een werkervaringsplaats stuitte ik op de website van het museum en zag dat er nog plek was. Ik ben een enorme liefhebber van kunst en cultuur: bijna alle musea in Nederland heb ik wel gezien! Schrijven doe ik al van jongs af aan: korte verhalen en gedichten. Dus re-integreren op de afdeling communicatie is een plek naar mijn hart!”
Wat is de reden dat je bent uitgevallen?
“Ik had een baan als verkoopmedewerker en teamleider in de retail. Er waren incidenten waarbij de veiligheid in het geding was. Ik kreeg last van paniekaanvallen, stress- en angstklachten. Bovendien zat ik ook inhoudelijk niet op mijn plek. Ik heb internationale ontwikkelingsstudies gestudeerd, in de non-profit sector gewerkt en heb passie voor schrijven, kunst en cultuur.”
Wat doe je bij het museum?
“Teksten schrijven. Ik heb gastcurator Prof. dr. Tineke Abma van de tentoonstelling Nieuw Oud! mogen interviewen, heel erg leuk. Verder heb ik de teksten bij de tentoonstelling over de Special Olympics geschreven, ook heel boeiend. Schrijven is echt een uitlaatklep voor mij. Bovendien vind ik het heel mooi om vanuit mijn bevlogenheid bij te dragen aan dit unieke museum en het publiek enthousiast te maken om ook naar onze tentoonstellingen te komen kijken.”
In hoeverre draagt het werk bij Museum van de Geest bij aan jouw herstel?
“Ik voel dat ik weer meer zelfvertrouwen krijg. Het werk is uitdagend, ik word er enthousiast van. De sfeer in het museum is heel prettig, er is begrip voor het feit dat ik ben uitgevallen. Er is een groot verschil met het werk in de retail. Dat is resultaatgericht en daar ga je door totdat je erbij neervalt. Dit museum is mensgericht: ik word gezien als mens. Ik kan open zijn over mijn psychische kwetsbaarheid; daar word ik niet op afgerekend. Dat geeft mij een enorm veilig en fijn gevoel.”
Wat is jouw droom?
“Ik zou dolgraag verbonden willen blijven aan het museum. Het gaat hier over mentaal welzijn; een onderwerp dat iedereen aangaat.Iedereen is kwetsbaar. We krijgen allemaal wel te maken met mentale uitdagingen, of het nu een rouwproces, een depressie of burn-out is. Uit ervaring weet ik dat kwetsbaarheid soms gezien wordt als teken van zwakte of falen. Ik vind het belangrijk om dat stigma te doorbreken en wil hier graag een bijdrage aanleveren!”